تو برای من
مانند شرابی می مانی
که هر چه کهنه تر می شوی
مست ترم می کنی

از دلتنگی هایم نمی نویسم
همه اش را می دانی

پناهنده ات می شوم
در این زندان

بیدار می مانم
تا تکه هایت را به هم بچسبانم

می خوام بهت یه قولی بدم
یه قول فراموش نشدنی
دلم می خواد وقت برگشتنت
تو
ردیف اول
روبروی من بشینی و
من
اون بالا
خبرهای خوش بازگشت به میهن را
برایت
بنوازم

خیلی
مَردی

یعنی عاشقتم
عاشق تویی که
جوجه کشتن کار یه لحظه تِ

می رویی
در این دیار
و
می روی
از این دیار

و من می شوم تنها
دلتنگ و
دلتنگ و
دلتنگ
.
.
.

خرداد ما
خرداد من و توست

لب هایت
مجهزترین
آزمایشگاه
دنیاست